نام کاربري : کلمه عبور : عضو انجمن نيستيد ! همين حالا عضو شويد . | کلمه عبور خود را فراموش کرده ام !







آغاز شده توسط
متن
arman1 آفلاين



تعداد ارسال ها: 344
تاريخ عضويت: 4 /7 /1392
محل زندگي: shiraz
سن: 26
تعداد تشکر کرده: 4142
تعداد تشکر شده: 1678

رویارویی بشقاب پرنده‏ ها با جنگنده های ایران در سال 1355(part 2)
مدارک و جزئیات دیگری از این واقعه

در اول اکتبر 1976 این واقعه با انتشار نوار مکالمات سرهنگ پرویز جعفری خلبان، دومین هواپیمای جت فانتوم، وارد مرحلهء تازه‏ای می‏شود. در این نوار مکالمه سرهنگ جعفری می‏گوید: «شی ناشناس به سرعت در حال نزدیک شدن به ماست و با وجود اینکه هواپیما با سرعت بیشتر از سرعت صوت در حال پرواز به سوی تهران است ولی شی ناشناس نورانی (کوچک) در حال نزدیکی به آنهاست. سرهنگ جعفری، شی کوچک دوم نورانی را به اندازه قرص کامل ماه در آسمان توصیف می‏کند.» (شاهدان ماجرا به روی زمین هم دقیقن چنین تشبیهی برای توصیف شی ناشناس پرنده به کار برده‏اند)

چنین اشیا ناشناس پرنده‏ای در حدود 3 ساعت بعد در ساعت 01:00 بامداد 19 سپتامبر به وقت محلی در رباط، پایتخت مراکش، نیز دیده می‏شوند و سفارت آمریکا در رباط گزارش آنها را ارائه می‏دهد. پلیس مراكش، گزارشهای متعدد مردمی از رویت شی ناشناس نورانی که در ارتفاع پایین و موازی سواحل اقیانوس آرام پرواز می‏كرده دریافت می‏كند که به شکل یک استوانه نورانی که چراغهای چشمک‏زن زیادی در آن دیده می‏شد و هیچ صدایی هم از آن شنیده نمی‏گشت.

در آن زمان از احتمال سقوط یک ماهواره و شهاب سنگ سخن گفته شد اما سازمان اطلاعات دفاعی، با توجه به مدارک بسیار و حادثه تهران، چنین احتمالی را منتفی اعلام کرد. ماهوراه جاسوسی DSP-1 متعلق به ارتش آمریکا که مجهز به سنسورهای فروسرخ بوده و در نیمکره شمالی، بر روی خاك شوروی و در نزدیکی مرزهای شمالی ایران حضور داشت، در همان زمان متوجه تغییراتی در طیف فروسرخ شد و به مدت 1 ساعت تمام این واقعه را با استفاده سنسورهای فروسرخ خود ثبت كرد (که تاکنون منتشر یا خبری در مورد آن اعلام نشده است).

بخشی از مدارک و دست نوشته های گزارش دکتر بروس مکاب

بازخوانی یک پرونده قدیمی در پنتاگون از زبان باب پرات کارشناس بازنشست

مرور حوادثی که برای جتهای جنگنده فانتوم نیروی هوایی شاهنشاهی ایران اتفاق افتاده است، تا مدتها ذهن مرا به خود مشغول کرده بود. هر دو هواپیمای جت اقدام به تعقیب UFO کرده بودند و حتی یکی از هواپیما سعی در شلیک موشک داشت اما شی ناشناش توانسته بود تمام سیستمهای الکترونیک و ارتباطی به همراه سیستمهای موشکی را از کار بیندازد و حتی یک بار شی ناشناس پرنده شی کوچکتری را برای تعقیب یکی از جتها به خارج می‏فرستد. حادثه از ساعت 00:30 شروع شد ... حسین پیروزی 35 ساله مسئول برج مراقبت فرودگاه مهرآباد به همراه 3 کارآموز دیگر در حال انجام وظیفه بودند. در ساعت 00:35 خانمی تماس می‏گیرد و خبر از دیدن یک شی عجیب مانند خورشید که در هزار متری بالای سرش بوده و مدام رنگهای خود را به نارنجی و قرمز و زرد تغییر می‏داده می‏دهد, حسین پیروزی می‏گوید: «ما در آن منطقه هواپیمایی نداشتیم, رادار ما آن شب کار نمی‏کرد زیرا برای سرویس و تعمیرات از خدمت خارج شده بود و ما رادار دیگری نداشتیم.»

مشاهده بصری شی نورانی ناشناس

بعد از این تماس، حسین پیروزی گفت من که سرم خیلی شلوغ بود فکر کردم یک ستاره دیده است. 10 دقیقه بعد از این تماس، تلفن دیگری از همان منطقه در شمال شرق تهران گرفته شد و خانم دیگری گفت وقتی به همراه فرزند خود در بالای پشت بام بوده شی نورانی با مشخصات ظاهری اولین تماس گیرنده را مشاهده کرده است. بعد از این تماس، حسین پیروزی که به موضوع مشکوک شده بود از سه کارآموزی که در برج مراقب حضور داشتند می‏پرسد آیا در منطقه شمال شرق تهران شی نورانی را مشاهده نکرده‏اند؟ آنها پاسخ دادند که چنین شی نوزانی را ندیده‏اند اما در همین هنگام زنگ تلفن برای سومین بار شنیده شد و این بار یک مرد که در منطقهء شمال شرقی تهران زندگی می‏کرد گفت با چشمان خود یک شی نورانی که هیچ شباهتی به هواپیما ندارد را دیده است. حسین پیروزی که مسئول برج مراقبت فرودگاه مهرآباد بود از کارآموزان می‏خواهد که برای مدتی به جای او انجام وظیفه کنند و خود به بالای برج مراقبت فرودگاه می‏رود و با دوربین چشمی، منطقه شمال شرق تهران را در نظر می‏گیرد و بعد از پنچ دقیقه یک شی مستطیل شکل در حدود 5 مایلی (8 کیلومتری) را كه در ارتفاع 6 هزار پایی بود مشاهده می‏کند. دو سر راست و چپ این شی آبی رنگ و وسط آن به رنگ قرمز بود و خیلی آهسته به طرف شمال در حالی ارتفاع خود را کم و زیاد می‏کرد و در حال حرکت بود. حسین پیروزی، دوربین چشمی را به دیگران می‏دهد و آنها هم مشاهدات او را تایید می‏کنند

شنیدن سیگنال‏های اضطراری

حسین پیروزی می‏گوید: «ما منتظر فرود هواپیمایی نبودیم و تمام اطلاعات پرواز منطقه خود را هم داشتیم و اگر چه رادار غیرفعال بود اما به وسیلهء ارتباط رادیویی و لیست اطلاعات پرواز هواپیماهای مختلف در منطقه که در اختیار ما بود، تمام امور را زیر نظر داشتیم؛ ما (حسین پیروزی و همکاران دیگر در برج مراقبت) در همین زمان شروع به دریافت سیگنالهای اضطراری اتوماتیک هواپیما کردیم (این سیگنالها که به صورت خودکار توسط یك وسیله ارسال می‏شوند و وقتی برای هواپیما اتفاقی مانند سقوط و ... رخ دهد، به وسیلهء این سیگنالها، محل هواپیما یا درخواست کمک هواپیما دریافت می‏‎شود) اولین گزارش از هواپیمایی BOAC بود که می‏گفت آیا یک هواپیما در منطقه شما سقوط کرده است؟ خلبان این هواپیما می‏گفت ما سیگنال‏هایی روی موج Megacycles 121.12 دریافت کرده‏ایم اما ما (برج مراقبت فرودگاه مهرآباد) هیچ هواپیمایی که در منطقه ما سقوط کرده باشد و یا حتی درخواست فرود اضطراری داشته باشد، نداشتیم بعد از آن هواپیماهای Swissair و Lufthansa که در منطقه ما بودند هم خبر از دریافت این سیگنال‏ها دادند. من (حسین پیروزی) تصمیم گرفتم برای جلوگیری از یک حادثه بد و نجات هواپیمای احتمالی دچار مشكل، مقامات نیروی هوایی را مطلع کنم و ضمن تماس با مرکز فرماندهی نیروی هوایی، آنها را در جریان حوادث رخ داده قرار دادم. مسئول شب مرکز فرماندهی نیروی هوایی بعد از این تماس، با مافوق خود تیمسار نادر یوسفی تماس می‏گیرد و می‏گوید شخصی که خود را حسین پیروزی و مسئول وقت برج مراقبت فرودگاه مهرآباد معرفی کرده است و خبر از دیدن یک شی ناشناس نورانی می‏دهد و بعد از مدتی تیمسار نادر یوسفی دستور اعزام یک فروند هوایپمای جت فانتوم که در آن شب کشیک و در حال آماده باش بوده است از پایگاه هوایی شاهرخی همدان می‏دهد. (پایگاه هوایی شاهرخی در 320 کیلومتری تهران واقع شده است) بعد از تماس رادیویی با پایگاه هوایی شاهرخی، اولین هواپیمای فانتوم به سرعت برمی‏خیزد و به سمت هدف حرکت می‏کند؛ حدود 10 دقیقه پس از پرواز، خلبان خبر از دیدن این شی نورانی بر فراز شهر تهران در حالی که در ارتفاع 15000 پایی بوده است را می‏دهد.»



مکالمات رادیویی اولین هواپیمای فانتوم



سرهنگ پرویز جعفری: «در حالی که در فاصله 150 مایلی (240 کیلومتری) تهران بودیم ... تیمسار یوسفی به وسیله رادیو از ما سوال کرد آیا شما شی نورانی را می‏بینید؟ من گفتم نه باید ارتفاع خود را بیشتر کنم او (تیمسار یوسفی) گفت من این شی را (در تهران) میبینم. بعد از افزایش ارتفاع توانستم شی نورانی را ببینم. تیمسار یوسفی گفت مطمئن شوید که آیا (این شی ناشناس) هواپیما هست یا خیر. من (سرهنگ جعفری) گفتم از این فاصله تنها می‏توانم نور آن را ببینم و نمی‏توانم تشخیص دهم که این شی نورانی چیست باید به آن نزدیکتر شویم. بعد از چند دقیقه من به وسیله رادیو به تیمسار یوسفی گفتم سرعت هواپیما 2 ماخ است و در فاصله 50 مایلی (80 کیلومتر) پشت شی نورانی هستیم .... در همین هنگام شی نورانی با سرعت زیادی شروع به حرکت و دور شدن از ما کرد من سعی در تعقیب او داشتم و موضوع را اعلام کردم اما دیدم از رسیدن به شی ناشناس ناتوان هستم و ادامه تعقیب بی فایده است و نتوانستم به این شی نورانی (به دلیل سرعت زیاد) برسم و شی نورانی از جلوی دید ما ناپدید شد ..... بعد از آن تیمسار نادری دستور بازگشت به پایگاه را صادر کرد و ما بازگشتیم و در فاصله 150 مایلی (240کیلومتر) تهران در حال بازگشت به همدان، شی نورانی ناگهان بار دیگر به روی شهر تهران ظاهر شد و ما هم دوباره به سرعت به سوی هدف حرکت کردیم ... در حال نزدیک شدن به شی نورانی، ارتباط رادیویی ما قطع شد و وسایل جهت‏یاب مختل شدند و سعی ما برای برقراری ارتباط هم بی‏فایده ماند ... ما بعد از آن تصمیم به بازگشت به پایگاه گرفتیم و در راه بازگشت تمام سیستم‏های ارتباطی و ... به حالت عادی بازگشتند.»



شکست دومین جنگندهء شكاری در انجام ماموریت

مکالمات خلبانان هواپیماهای فانتوم

سرهنگ پرویز جعفری: « ... بعد از اینکه ما برای شناسایی شی نورانی مامور شدیم، وقتی که به 20 مایلی (32 کیلومتر) شی ناشناس رسیدیم، شی ناشناس در دوازده هزار پایی بود، تمام سیستم‏های الکترونیکی از کار افتادند ... کمک خلبان که از کنترل اوضاع ناامید شده بود گفت باید به پایگاه برگردیم, اما من در حالی که شی نورانی از ما با دور می‏شد گفتم من به تعقیب هدف ادامه خواهم داد ... خلبان اولین هواپیما از من سوال کرد شما می‏توانید هدف را ببینید؟ و من گفتم بله در فاصله 100 مایلی (160 کیلومتر) ماست ... وقتی به فاصله 25 مایلی (40 کیلومتر) مایلی شی نورانی رسیدیم، کمک خلبان گفت وضعیت هواپیما مناسب نیست و کنترل هواپیما ممکن نیست و ما با تیمسار یوسفی تماس گرفتیم و تیمسار یوسفی گفت بر روی شهر تهران در ارتفاع 15000 هزار پایی باقی بمانید ... تیمسار یوسفی می‏توانست تمام مکالمات داخل کابین هواپیما را بشنود ... مدت کوتاهی بعد، شی نورانی به آرامی ارتفاع خود را مقداری کم کرد و به طرف شهر تهران و در جهت ما که در حال گشتزنی در آنجا بودیم نزدیک شد و ما می‏توانستیم به چشمان خود آن را ببینیم, من تصمیم گرفتم به شی ناشناس نزدیك شوم که کمک خلبان گفت شی نورانی در فاصله 10 مایلی (16 کیلومتر) ماست و به دو قسمت تقسیم شده است و قسمت کوچکتر به طرف ما می‏آید ....

پروز رمضانپوراز همافران نیروی هوایی شاهنشاهی

«شاید این موضوع به نظر گروهی كمی تخیلی باشد ولی بنده در زمان وقوع این ماجرا در خدمت نیروی هوایی شاهنشاهی بودم، خلبان كابین عقب یكی از اف-4 ها رو از نزدیك می‏شناختم؛ او سروان ملكی، رئیس شعبة اسلحه و مهمات پایگاه یكم (مهر آباد) بود كه بعد از تغییر رسته و پایان دوره آموزش، به تازگی از كابین عقب اف-4 شروع كرده بود و با هواپیمای آلرت شاهرخی بلند شده بود و عین این ماجرا تائید می‏كرد-.»


منبع: http://iran-irif12.blogfa.com/cat-34.aspx
پنجشنبه 11 اردیبهشت 1393 - 18:35
نقل قول تشکر گزارش به مديريت ارسال پيام خصوصي
تشکر شده: 13 کاربر از arman1 به خاطر اين مطلب مفيد تشکر کرده اند: tomcat6062 &wars &vahid_mg &shahed1 &aviation2 &crounus2000 &sky_hero &shahrambibal &f-14a &mehdi &hasanali &hossein &yekkhatere &


تعداد ارسال ها: 770
نیروی زمینی ارتش ج.ا.ا

پاسخ : 1 RE رویارویی بشقاب پرنده‏ ها با جنگنده های ایران در سال 1355(part 2)
عجیبه با این همه داستان ها در مورد یوفو ها در مستندات تا بحال این مورد رو نشنیده بودم کارت عالی بود اگه تونستی ادامه بده که مشتاقان زیادی دنبال یوفو در ایران هستند
امضاي کاربر :
پنجشنبه 11 اردیبهشت 1393 - 19:16
نقل قول تشکر گزارش به مديريت ارسال پيام خصوصي
تشکر شده: 7 کاربر از wars به خاطر اين مطلب مفيد تشکر کرده اند: arman1 /vahid_mg /aviation2 /sky_hero /f-14a /hasanali /hossein /


تعداد ارسال ها: 574
ستاد مشترک

پاسخ : 2 RE رویارویی بشقاب پرنده‏ ها با جنگنده های ایران در سال 1355(part 2)
ممنون جناب armam_hps

در مورد یوفو چیزایی که من خوندم و دیدم به این نتیجه رسیدم که ساخت دست انسانه.

با در نظر گرفتن مشاهدات و یه سری مطالب دیگه دو کشور فعلاً به صورت خیلی گسترده روی ساخت این پرنده کار کردن. یکی روسیه(شوروی سابق) و آمریکا. البته انگلستان اول به صورت مستقل کار می کرد ولی بعد در برخی زمینه ها با آمریکا شروع به تبادل اطلاعات نمود و نمونه هایی هم به صورت مشترک ساختن.

در مورد نحوه عملکرد این پرنده باید بگم یه دوره تکامل گذرونده. اولین بار ایده شو یه آلمانی در آخر جنگ جهانی دوم ارائه کرد و یک نمونه از اونو ساخت. اون موقع از یک پروانه مثل هلیکوپتر استفاده می شد. که به از اشغال آلمان، شوروی به دانشمندش و آمریکا به نمونه ساخته شده دست پیدا کرد.
به مرور زمان این ایده تکامل پیدا کرد و نمونه های امروزی که از راکتور هسته ایی کوچک برای تولید الکتریسیته لازم برای سیم پیچ های زیر بدنه استفاده میشه. که توسط آن میدان مغناطیسی قوی تولید و باعث بالا رفت پرنده میشه.
البته امروزه به خاطر پیشرفت های زیادی که در صنعت شده ابعاد این موتور مغناطیسی کوچک تر شده اند. و برای پرنده های بزرگتر از تعداد بیشتری از این موتور استفاده می شه.

در مورد این اتفاق که در تهران افتاد باید بگم، اون از نمونه های اولیه از موتور مغناطیسی بود، که برای بلند شدن از روی سطح و کم کردن ابعاد پرنده، بیشتر بدنه رو موتور مغناطیسی ( سیم پیچ) پوشیده شده بود. و دلیل قطع سیستم های الکترونیکی هم شما بهتر از من می دونیم، که اونم به خاطر میدان مغناطیسی اطراف پرنده بود. که در نمونه های امروزی تا حد زیادی این مشکل برطرف شده و این پرنده در صورت نیاز می تونن محیط زیادی از اطراف خودشون به امواج الکترومغناطیس آلوده کنند و باعث از کار افتادن وسایل بشن.
امضاي کاربر : خویشتن شناسی برترین دانش هاست.
پنجشنبه 11 اردیبهشت 1393 - 23:35
نقل قول تشکر گزارش به مديريت ارسال پيام خصوصي
تشکر شده: 7 کاربر از vahid_mg به خاطر اين مطلب مفيد تشکر کرده اند: takavarartesh /arman1 /aviation2 /crounus2000 /shahrambibal /hasanali /hossein /


تعداد ارسال ها: 205
نیروی هوایی ارتش ج.ا.ا

پاسخ : 3 RE رویارویی بشقاب پرنده‏ ها با جنگنده های ایران در سال 1355(part 2)
البته در گفتگوی کاملی که با مسئول برج مراقبت ان شب در اینترنت موجوده گفته بود که فانتوم دومی حتی به مرحله ی ایجکت رسیده بود ولی در یک حالت عجیب حتی صندلی پرانها که مکانیکی عمل میکنند و نه الکترونیکی از کار افتاده بودند و انها مجبور به ادامه ی مسیر شدند
امضاي کاربر : پرواز - اندازه آدم رو برملا میکنه
هرچی بالاتر میری
هرچی بالاتر و بالاتر میری
دنیا از دید تو بزرگتر میشه و تو از دید دنیا کوچکتر ...

جمعه 12 اردیبهشت 1393 - 00:02
نقل قول تشکر گزارش به مديريت ارسال پيام خصوصي
تشکر شده: 6 کاربر از shahed1 به خاطر اين مطلب مفيد تشکر کرده اند: vahid_mg /arman1 /aviation2 /crounus2000 /shahrambibal /hossein /


تعداد ارسال ها: 324
هوانیروز ارتش ج.ا.ا

پاسخ : 4 RE رویارویی بشقاب پرنده‏ ها با جنگنده های ایران در سال 1355(part 2)
جناب وحید چند سوال :

1) اگر ساخت دست بشر هستند ، این حرکت ناگهانی از سمت غرب به شرق آسمان و یا بالعکس رو چطوری توجیح می کنید ، منظورم اینه که با وجود جو و تراک مولوکولهای هوا و بحث اصطکاک هوا این پرنده ها چطور می تونن در کسری از ثانیه (طبق گفته شاهدان عینی این اشیا در جهان) مسافت زیادی را پیموده و تغییر مکان دهند.
2) چه نوع پیشرانه ای توان ایجاد چنین نیرویی (در زمان بسیار کم و شتاب بسیار زیاد) و آنهم بدون ایجاد صدا دارد؟
3) اصولا" انگیزه ساخت چنین وسایلی بدست بشر چی می تونه باشه؟ (با توجه به هزینه های سرسام آور چنین پروژه هایی) (البته اگر واقعا" بدست بشر ساخته شده باشند)!!
و ...

امضاي کاربر : تا کمان هست ، در اندیشه آرش باشیم
جمعه 12 اردیبهشت 1393 - 10:39
نقل قول تشکر گزارش به مديريت ارسال پيام خصوصي
تشکر شده: 6 کاربر از ah-1j به خاطر اين مطلب مفيد تشکر کرده اند: vahid_mg /arman1 /crounus2000 /aviation2 /shahrambibal /hossein /


تعداد ارسال ها: 80

پاسخ : 5 RE رویارویی بشقاب پرنده‏ ها با جنگنده های ایران در سال 1355(part 2)
نقل قول از vahid_mg
ممنون جناب armam_hps

در مورد یوفو چیزایی که من خوندم و دیدم به این نتیجه رسیدم که ساخت دست انسانه.

با در نظر گرفتن مشاهدات و یه سری مطالب دیگه دو کشور فعلاً به صورت خیلی گسترده روی ساخت این پرنده کار کردن. یکی روسیه(شوروی سابق) و آمریکا. البته انگلستان اول به صورت مستقل کار می کرد ولی بعد در برخی زمینه ها با آمریکا شروع به تبادل اطلاعات نمود و نمونه هایی هم به صورت مشترک ساختن.

در مورد نحوه عملکرد این پرنده باید بگم یه دوره تکامل گذرونده. اولین بار ایده شو یه آلمانی در آخر جنگ جهانی دوم ارائه کرد و یک نمونه از اونو ساخت. اون موقع از یک پروانه مثل هلیکوپتر استفاده می شد. که به از اشغال آلمان، شوروی به دانشمندش و آمریکا به نمونه ساخته شده دست پیدا کرد.
به مرور زمان این ایده تکامل پیدا کرد و نمونه های امروزی که از راکتور هسته ایی کوچک برای تولید الکتریسیته لازم برای سیم پیچ های زیر بدنه استفاده میشه. که توسط آن میدان مغناطیسی قوی تولید و باعث بالا رفت پرنده میشه.
البته امروزه به خاطر پیشرفت های زیادی که در صنعت شده ابعاد این موتور مغناطیسی کوچک تر شده اند. و برای پرنده های بزرگتر از تعداد بیشتری از این موتور استفاده می شه.

در مورد این اتفاق که در تهران افتاد باید بگم، اون از نمونه های اولیه از موتور مغناطیسی بود، که برای بلند شدن از روی سطح و کم کردن ابعاد پرنده، بیشتر بدنه رو موتور مغناطیسی ( سیم پیچ) پوشیده شده بود. و دلیل قطع سیستم های الکترونیکی هم شما بهتر از من می دونیم، که اونم به خاطر میدان مغناطیسی اطراف پرنده بود. که در نمونه های امروزی تا حد زیادی این مشکل برطرف شده و این پرنده در صورت نیاز می تونن محیط زیادی از اطراف خودشون به امواج الکترومغناطیس آلوده کنند و باعث از کار افتادن وسایل بشن.

داداش اینجوری که شما حرف زدی من به شما مشکوک شدم این همه اطلاعات رو از اینترنت گرفتی نکنه تو هم با دانشمندان روس و امریکایی سر این پروژه باهم کار می کنین
اولین بشقاب پرنده ساخت نازی ها بوده که طبق چیزی که در توصیفاتش اومده وقتی روشن میشده :گیاهان خشک میشدن موجودات زنده میمردن و ...
موصوم به ماشین bell.یه مقاله کامل ازش دارم اگه کسی کنجکاوه بهم اطلاع بدین تا بزارمش.
امضاي کاربر : خداوندا:
دست هایم خالیست و دلم غرق در ارزوهاست،،،،،
یا به قدرت بیکرانت دستانم را توانا گردان،یا دلم را از ارزوهای دست نیافتنی خالی کن.
کوروش کبیر...
جمعه 12 اردیبهشت 1393 - 13:06
نقل قول تشکر گزارش به مديريت ارسال پيام خصوصي
تشکر شده: 6 کاربر از goodwin به خاطر اين مطلب مفيد تشکر کرده اند: vahid_mg /arman1 /crounus2000 /aviation2 /shahrambibal /hossein /


تعداد ارسال ها: 574
ستاد مشترک

پاسخ : 6 RE رویارویی بشقاب پرنده‏ ها با جنگنده های ایران در سال 1355(part 2)
نقل قول از ah-1j
جناب وحید چند سوال :

1) اگر ساخت دست بشر هستند ، این حرکت ناگهانی از سمت غرب به شرق آسمان و یا بالعکس رو چطوری توجیح می کنید ، منظورم اینه که با وجود جو و تراک مولوکولهای هوا و بحث اصطکاک هوا این پرنده ها چطور می تونن در کسری از ثانیه (طبق گفته شاهدان عینی این اشیا در جهان) مسافت زیادی را پیموده و تغییر مکان دهند.
2) چه نوع پیشرانه ای توان ایجاد چنین نیرویی (در زمان بسیار کم و شتاب بسیار زیاد) و آنهم بدون ایجاد صدا دارد؟
3) اصولا" انگیزه ساخت چنین وسایلی بدست بشر چی می تونه باشه؟ (با توجه به هزینه های سرسام آور چنین پروژه هایی) (البته اگر واقعا" بدست بشر ساخته شده باشند)!!
و ...


ممنون از سوالاتون جناب ah-1j

جواب سوال اول و دومتون باهم می دم. پیشران این پرنده با غلبه بر جاذبه کار می کنه. در نمونه های اولیه ( بعد از سیستم پروانه ایی) از میدان مغناطیسی که اطراف پرنده برای بالا بردن استفاده میشد. و از خروجی های هوا برای تغییر مسیر استفاده می کردند. به خاطر حجم زیاد موتور ضد جاذبه امکان استفاده از چند موتور نبود. در نمونه های بعدی از سه موتور کوچکتر که اونم با میدان مغناطیسی کار می کرد، استفاده کردند. که با تقویت یکی از موتورها تغییر مسیر و با استفاده از دو تای موتورها، حرکت ناگهانی و سریعو انجام می دادن.

در نمونه های بعدی از ریزش بار الکتریکی استفاده شده. مزیت این موتور، سبکی، مصرف بهینه انرژی، حجم کم و نور کم اون بود. ( البته کار های دیگه ایی هم می کنه)ولی ضعف که داشت با یک موتور تعادل نداره. و به طرفین حرکت می کنه. به همین خاطر ابتدا با چند موتور پرنده رو حرکت می دادن ولی برای اجسام با جرم بالا زیاد مناسب نبود، به همین خاطر در نمونه های امروزی با موتور مغناطیسی ترکیب شدن. تا بتونند با تعداد بیشتری از این موتور ها حجم و جرم زیادی رو جا به جا کنند.

در جواب سوال سومتون باید بگم، وقتی آلمان در جنگ شکست خورد جهان سریعاً به سمت دو قطبی شدن رفت. و شوروی( روسیه الان) و آمریکا برای اینکه دست برترو در جنگ احتمالی داشته باشند، دست به هر کاری و ساخت هر وسیله ایی زدن.
هر دو از وجود ساخت این وسیله در طرف مقابل مطلع بودن و سعی به ارتقای و استفاده از اون نمودن. ابتدا برای حمل بمب اتمی ساخته شدن، که با پیشرفت سیستم های موشکی، به عنوان وسیله ایی برای جا به جایی نیرو و جاسوسی از اون استفاده شد.
امضاي کاربر : خویشتن شناسی برترین دانش هاست.
جمعه 12 اردیبهشت 1393 - 13:42
نقل قول تشکر گزارش به مديريت ارسال پيام خصوصي
تشکر شده: 6 کاربر از vahid_mg به خاطر اين مطلب مفيد تشکر کرده اند: ah-1j /arman1 /crounus2000 /aviation2 /shahrambibal /hossein /


تعداد ارسال ها: 574
ستاد مشترک

پاسخ : 7 RE رویارویی بشقاب پرنده‏ ها با جنگنده های ایران در سال 1355(part 2)
جناب goodwin اگه زحمتی نیست در ادامه همین مطالب، مقاله رو قرار بدین. ممنون.
امضاي کاربر : خویشتن شناسی برترین دانش هاست.
جمعه 12 اردیبهشت 1393 - 13:45
نقل قول تشکر گزارش به مديريت ارسال پيام خصوصي
تشکر شده: 4 کاربر از vahid_mg به خاطر اين مطلب مفيد تشکر کرده اند: arman1 /crounus2000 /shahrambibal /hossein /


تعداد ارسال ها: 324
هوانیروز ارتش ج.ا.ا

پاسخ : 8 RE رویارویی بشقاب پرنده‏ ها با جنگنده های ایران در سال 1355(part 2)
نقل قول از vahid_mg
نقل قول از ah-1j
جناب وحید چند سوال :

1) اگر ساخت دست بشر هستند ، این حرکت ناگهانی از سمت غرب به شرق آسمان و یا بالعکس رو چطوری توجیح می کنید ، منظورم اینه که با وجود جو و تراک مولوکولهای هوا و بحث اصطکاک هوا این پرنده ها چطور می تونن در کسری از ثانیه (طبق گفته شاهدان عینی این اشیا در جهان) مسافت زیادی را پیموده و تغییر مکان دهند.
2) چه نوع پیشرانه ای توان ایجاد چنین نیرویی (در زمان بسیار کم و شتاب بسیار زیاد) و آنهم بدون ایجاد صدا دارد؟
3) اصولا" انگیزه ساخت چنین وسایلی بدست بشر چی می تونه باشه؟ (با توجه به هزینه های سرسام آور چنین پروژه هایی) (البته اگر واقعا" بدست بشر ساخته شده باشند)!!
و ...


ممنون از سوالاتون جناب ah-1j

جواب سوال اول و دومتون باهم می دم. پیشران این پرنده با غلبه بر جاذبه کار می کنه. در نمونه های اولیه ( بعد از سیستم پروانه ایی) از میدان مغناطیسی که اطراف پرنده برای بالا بردن استفاده میشد. و از خروجی های هوا برای تغییر مسیر استفاده می کردند. به خاطر حجم زیاد موتور ضد جاذبه امکان استفاده از چند موتور نبود. در نمونه های بعدی از سه موتور کوچکتر که اونم با میدان مغناطیسی کار می کرد، استفاده کردند. که با تقویت یکی از موتورها تغییر مسیر و با استفاده از دو تای موتورها، حرکت ناگهانی و سریعو انجام می دادن.

در نمونه های بعدی از ریزش بار الکتریکی استفاده شده. مزیت این موتور، سبکی، مصرف بهینه انرژی، حجم کم و نور کم اون بود. ( البته کار های دیگه ایی هم می کنه)ولی ضعف که داشت با یک موتور تعادل نداره. و به طرفین حرکت می کنه. به همین خاطر ابتدا با چند موتور پرنده رو حرکت می دادن ولی برای اجسام با جرم بالا زیاد مناسب نبود، به همین خاطر در نمونه های امروزی با موتور مغناطیسی ترکیب شدن. تا بتونند با تعداد بیشتری از این موتور ها حجم و جرم زیادی رو جا به جا کنند.

در جواب سوال سومتون باید بگم، وقتی آلمان در جنگ شکست خورد جهان سریعاً به سمت دو قطبی شدن رفت. و شوروی( روسیه الان) و آمریکا برای اینکه دست برترو در جنگ احتمالی داشته باشند، دست به هر کاری و ساخت هر وسیله ایی زدن.
هر دو از وجود ساخت این وسیله در طرف مقابل مطلع بودن و سعی به ارتقای و استفاده از اون نمودن. ابتدا برای حمل بمب اتمی ساخته شدن، که با پیشرفت سیستم های موشکی، به عنوان وسیله ایی برای جا به جایی نیرو و جاسوسی از اون استفاده شد.



با سپاس از پاسختون آقا وحید ،
اما هنوز بنده جوابمو در مورد اصطکاک هوا و مبحث آئروداینامیک هواگرد نگرفتم.
از چه تکنولوژی استفاده شده که اصطکاک مولکول های هوا نمیتونه اثری در سرعت هواگرد داشته باشه و یا ایجاد حرارت و سر و صدا کنه ؟؟؟
بعد از پاسختون بنده هم فرضیه ای مطرح خواهم نمود که بیش از دو سال بنده و همکاران روش کار کردیم و به نتایج محدودی هم رسیدیم.
امضاي کاربر : تا کمان هست ، در اندیشه آرش باشیم
جمعه 12 اردیبهشت 1393 - 18:37
نقل قول تشکر گزارش به مديريت ارسال پيام خصوصي
تشکر شده: 6 کاربر از ah-1j به خاطر اين مطلب مفيد تشکر کرده اند: vahid_mg /arman1 /crounus2000 /aviation2 /shahrambibal /hossein /


تعداد ارسال ها: 574
ستاد مشترک

پاسخ : 11 RE رویارویی بشقاب پرنده‏ ها با جنگنده های ایران در سال 1355(part 2)
نقل قول از ah-1j
نقل قول از vahid_mg
نقل قول از ah-1j
جناب وحید چند سوال :

1) اگر ساخت دست بشر هستند ، این حرکت ناگهانی از سمت غرب به شرق آسمان و یا بالعکس رو چطوری توجیح می کنید ، منظورم اینه که با وجود جو و تراک مولوکولهای هوا و بحث اصطکاک هوا این پرنده ها چطور می تونن در کسری از ثانیه (طبق گفته شاهدان عینی این اشیا در جهان) مسافت زیادی را پیموده و تغییر مکان دهند.
2) چه نوع پیشرانه ای توان ایجاد چنین نیرویی (در زمان بسیار کم و شتاب بسیار زیاد) و آنهم بدون ایجاد صدا دارد؟
3) اصولا" انگیزه ساخت چنین وسایلی بدست بشر چی می تونه باشه؟ (با توجه به هزینه های سرسام آور چنین پروژه هایی) (البته اگر واقعا" بدست بشر ساخته شده باشند)!!
و ...


ممنون از سوالاتون جناب ah-1j

جواب سوال اول و دومتون باهم می دم. پیشران این پرنده با غلبه بر جاذبه کار می کنه. در نمونه های اولیه ( بعد از سیستم پروانه ایی) از میدان مغناطیسی که اطراف پرنده برای بالا بردن استفاده میشد. و از خروجی های هوا برای تغییر مسیر استفاده می کردند. به خاطر حجم زیاد موتور ضد جاذبه امکان استفاده از چند موتور نبود. در نمونه های بعدی از سه موتور کوچکتر که اونم با میدان مغناطیسی کار می کرد، استفاده کردند. که با تقویت یکی از موتورها تغییر مسیر و با استفاده از دو تای موتورها، حرکت ناگهانی و سریعو انجام می دادن.

در نمونه های بعدی از ریزش بار الکتریکی استفاده شده. مزیت این موتور، سبکی، مصرف بهینه انرژی، حجم کم و نور کم اون بود. ( البته کار های دیگه ایی هم می کنه)ولی ضعف که داشت با یک موتور تعادل نداره. و به طرفین حرکت می کنه. به همین خاطر ابتدا با چند موتور پرنده رو حرکت می دادن ولی برای اجسام با جرم بالا زیاد مناسب نبود، به همین خاطر در نمونه های امروزی با موتور مغناطیسی ترکیب شدن. تا بتونند با تعداد بیشتری از این موتور ها حجم و جرم زیادی رو جا به جا کنند.

در جواب سوال سومتون باید بگم، وقتی آلمان در جنگ شکست خورد جهان سریعاً به سمت دو قطبی شدن رفت. و شوروی( روسیه الان) و آمریکا برای اینکه دست برترو در جنگ احتمالی داشته باشند، دست به هر کاری و ساخت هر وسیله ایی زدن.
هر دو از وجود ساخت این وسیله در طرف مقابل مطلع بودن و سعی به ارتقای و استفاده از اون نمودن. ابتدا برای حمل بمب اتمی ساخته شدن، که با پیشرفت سیستم های موشکی، به عنوان وسیله ایی برای جا به جایی نیرو و جاسوسی از اون استفاده شد.



با سپاس از پاسختون آقا وحید ،
اما هنوز بنده جوابمو در مورد اصطکاک هوا و مبحث آئروداینامیک هواگرد نگرفتم.
از چه تکنولوژی استفاده شده که اصطکاک مولکول های هوا نمیتونه اثری در سرعت هواگرد داشته باشه و یا ایجاد حرارت و سر و صدا کنه ؟؟؟
بعد از پاسختون بنده هم فرضیه ای مطرح خواهم نمود که بیش از دو سال بنده و همکاران روش کار کردیم و به نتایج محدودی هم رسیدیم.


شرمنده فراموش کردم.

در مورد حرارت و اصطکاک باید بگم، اول برای کاهش اصطکاک از شکل بشقابی و بعد از شکل مثلثی استفاده شد. اما شکلهای دیگه ایی هم ساخته شد، ولی به خاطر کاهش محیط قرار گیری وسایل و نفرات در حد نمونه بیشتر پیش نرفت مثل همین شکل تخم مرغی که در سال 1976 در تهران مشاهده شد.

در نسخه اولیه حرکت این پرنده به صورت مداوم در مسیر خیلی طولانی به خاطر اصطکاک زیاد ممکن نبود و بعد از طی مسیری مشخص، سرعتشو کاهش می دادن و بعد از کاهش تنش حرارتی پرنده و شناسایی ادامه مسیر ( از خالی بودن پرنده ایی دیگه) به مسیر خودش ادامه می داد.

در نمونه های امروزی با باردار کردن اطراف سازه، و دفع اون در هنگام حرکت توسط پرنده، هم به اصطکاک و هم بر صدا تولید شده تا حد زیادی غلبه کردن.

امضاي کاربر : خویشتن شناسی برترین دانش هاست.
جمعه 12 اردیبهشت 1393 - 19:38
نقل قول تشکر گزارش به مديريت ارسال پيام خصوصي
تشکر شده: 6 کاربر از vahid_mg به خاطر اين مطلب مفيد تشکر کرده اند: ah-1j /arman1 /crounus2000 /aviation2 /shahrambibal /hossein /


تعداد ارسال ها: 574
ستاد مشترک

پاسخ : 12 RE رویارویی بشقاب پرنده‏ ها با جنگنده های ایران در سال 1355(part 2)
نقل قول از shahed1
البته در گفتگوی کاملی که با مسئول برج مراقبت ان شب در اینترنت موجوده گفته بود که فانتوم دومی حتی به مرحله ی ایجکت رسیده بود ولی در یک حالت عجیب حتی صندلی پرانها که مکانیکی عمل میکنند و نه الکترونیکی از کار افتاده بودند و انها مجبور به ادامه ی مسیر شدند

در مورد کار نکردن ابزار مکانیکی قبلاً گزارش شده که وقتی این پرنده مشاهده می شد خودروهای اطرافش از کار می افتادن و زمانی که از اونا فاصله می گرفتن دوباره به حالت عادی خودشون بر می گشتن.
در واقع اتفاقی که برای خودروهای قدیمی که وسایل الکترونیکی نداشتن می افتاد این بود که وقتی در حوزه مغناطیسی پرنده قرار می گرفتن، تمام خودرو بخاطر فلزی بودنش به صورت موقت به یک آهنربا تبدیل میشد و قطعات کوچک مکانیکی از فعالیت باز می ایستادن. قطعه کوچک فلزی به شکل سوزن در کاربراتور ماشینها وجود داره، که با عمل رفت و برگشت، کار انتقال سوخت به موتور رو انجام می ده. وقتی این قطعه کوچک تبدیل به یک آهنربا بشه در جای خود ثابت می مونه، و دیگه کار انتقال سوخت انجام نمیشه و وسیله از کار می افته.

در مورد صندلی ایجکت، زیاد از ساختار اون مطلع نیستم. ولی اگه از ابزار سوزنی شکلی و فلزی برای فعال کردن سیستم پرتاب استفاده کنه، می تونه دلیل از کار افتادنش باشه.
امضاي کاربر : خویشتن شناسی برترین دانش هاست.
شنبه 13 اردیبهشت 1393 - 14:17
نقل قول تشکر گزارش به مديريت ارسال پيام خصوصي
تشکر شده: 5 کاربر از vahid_mg به خاطر اين مطلب مفيد تشکر کرده اند: crounus2000 /wars /aviation2 /arman1 /hossein /



برای ارسال پاسخ ابتدا باید لوگین یا ثبت نام کنید.




انجمن نظامی آی آر ارتش



سايت نظامي آي آر ارتش در مرداد ماه سال 1391 تاسيس و براي بالابردن معلومات نظامي پارسي زبانان جهان راه اندازي شده است.اين سايت به هيچ ارگان دولتي و نظامي وابسته نيست و کاملا شخصي مي باشد.تمامي حقوق مطالب براي سايت آي آر ارتش محفوظ مي باشد.
ضمنا کپي برداري از مطالب انجمن و سايت با ذکر منبع باعث خوشنودي ماست.



ايميل پست الکترونيکي مديريت سايت : ir.artesh@yahoo.com